Skip to main content

तुझी शंभर स्वप्ने एका रात्री बघतो मी

 तुझी शंभर स्वप्ने एका रात्री बघतो मी 

जागा होतो तेंव्हाही तुझ्याच गंधाने दरवळतो मी.


कधी वाटते तुझी कुंडले 

सापडतील मज अभऱ्याखाली.

कधी वाटते खांद्यावरती 

केस तुझे निखळले राहतील.


तुझी शंभर स्वप्ने एका रात्री बघतो मी 

माझेच मला मिठीत घ्यावे इतका हर्षून जातो मी.


कधी वाटते खरो खरीच 

तुझ्यासवे जगतो मी 

तेव्हा तेव्हां अलगद कळते 

गोकुळातच असतो मी.


तुझी शंभर स्वप्ने एका रात्री बघतो मी 

अंतरंग अंतरिक्षाचे व्हावे असा स्वप्नमय होतो मी.


कधी वाटते प्राणांतिक गात्रे 

तुझ्या स्पर्शाने पवित्र होतील 

कधी वाटते चंदन सारे 

अंगावरती बहरून येईल.


कधी वाटते कळेल  सारे 

राना मधल्या मोरांनाही 

कधी वाटते प्रभाकरही 

रश्मीला  धाडेल दुपारी


तुझी शंभर स्वप्ने एका रात्री बघतो मी 

रज्जुमधल्या कणाकणाला वाहवलेला कळतो मी.


इतक्या इतक्या लांब रात्रींना 

रात्र तरी म्हणू कसा मी 

उजळतात चक्षुतून सूर्ये 

जेव्हा तुझी स्वप्ने बघतो मी. 


Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

प्रश्न

।। प्रश्न ।। तू जरा  नाक फुगवून रुसून बसते,  उगाच, अकारण  लपवून काही पुटपुटते.   पौंगंडाचे लाडीक वेडे  वय तुझे खरपूससे.  मला वाटले  गालावरच्या पुरळाचे  किंवा काजळ पसरल्याचे  असेल नीताचे गाऱ्हाणे.  ती पुसते रागाने पण निरागस लाजेने  का दिले दैवाने स्त्रीस हे स्तनाचे ओझे ?  समानतेच्या शतका नंतर  अजुन उरले हे कोडे ?  मी पुरुषासम सक्षम  मी नजरेने नभ मोजीते.  मी म्हणालो -  पुरुष तसा कोमलमन स्त्री शक्ती त्याची,   तो बुरुज उभारी परी  तू  माती त्याची.  ती म्हणाली  समज नको उथळशी  हे उत्तर नाही प्रश्नाचे  गूढ कोणते छातीचे ?  मी बावरलो क्षणिक,  उत्तर कसे ते दयावे  हे वय असे, ना दिलासा निर्रुतराने  मी म्हणालो  आईने व आजीने मला न कोणी सांगितले  पण ऐक सांगतो  ताऱ्यांच्या पलीकडचे  कालाच्या उदयानंतरचे  सृष्टीच्या सुरवातीचे  सहस्त्र शिरीश्यांनच्या पुरुषाने  यज्ञाच्या योजनेने ब्रम्हांड बनविलें  हे तू ऐकिले असावे, तेव्ह...
Post a Comment
Read more

सार -आसार 1

सूर्याची किरणे येतात अगदी सरळ रेषेत  अंगणात, गर्भगृहात, आणि डोहात  मृत्यू कसा येतो हे त्यांना विचारावे का ?  कुंठित प्रश्न अडकलेला दर्भात. 
Post a Comment
Read more

उब

शहरावरचे काळे आकाश कोसळत आहे घरांवर, थेंबांनी नव्हे राखेने . लोक विचारतात ऋतू बदलणार का? कुतूहलाने नव्हे कुत्सितपने. रोज त्याचवेळी त्याच प्लॅटफॉर्मवर पकडतात तीच लोकल, आवडती जागा मिळाली नाही ह्याचही दुःख मिरवतात दिवसभर माणसे. जांघेमधल्या खाजेगत अकारण चिडतात माणसे. अकारन नाक मोठ्यानं शिंकरतात, खोकल्यावर जोराने स्वास घेतात, अकारण खांद्यांतून वाकून चालतात, अकारण इतरांच्या चुका काढतात, अकारण दारू पितात माणसे, अकारण सहवासही करतात माणसे. अकारण जगतोय का आपण? इतकं ठामपणे विचारतात की समोरच्याला लाज वाटावी स्वतःच्या जगण्याची आणि ऋषींसारखी ह्याच्या चेहऱ्यावर दाढी सत्वाची लिफ्ट बंद असली कि जिने चढतांना उतरतांना नाकात शिरतो दुर्गंध, ढेकणा सारखा! चिडक्या माणसांच्या घरांना लटकलीय वटवाघुळे त्यांच्याच चेहऱ्यांची सवयच असते ह्यांना विष्टा साचवण्याची. वारंवार सांगतात मला गरज नाही कुणाची. टोळी जवळ येणाऱ्या नर माकडांना आधी टोळीतल्या नराला पराभूत करावं लागत तेव्हाच मिळतात मादा, खायला ओली कणसे प्रेमाशिवाय संभोगाला तयार होतात ती माणसे . उबेसाठी जिथे तिथे स्पर्श शोधतात माणसे इ...
Post a Comment
Read more