मिठाच्या नागर्नीला मी हात कुणाचे मागु
आणिली कौतुके तुमची विषाच्या पेरणीला.
आत्म्याचे आस्तित्व हलले , ते सोडू लागले माती
सहानभूती ही तुमची जीव फुटला केरसुणीला.
।। प्रश्न ।। तू जरा नाक फुगवून रुसून बसते, उगाच, अकारण लपवून काही पुटपुटते. पौंगंडाचे लाडीक वेडे वय तुझे खरपूससे. मला वाटले गालावरच्या पुरळाचे किंवा काजळ पसरल्याचे असेल नीताचे गाऱ्हाणे. ती पुसते रागाने पण निरागस लाजेने का दिले दैवाने स्त्रीस हे स्तनाचे ओझे ? समानतेच्या शतका नंतर अजुन उरले हे कोडे ? मी पुरुषासम सक्षम मी नजरेने नभ मोजीते. मी म्हणालो - पुरुष तसा कोमलमन स्त्री शक्ती त्याची, तो बुरुज उभारी परी तू माती त्याची. ती म्हणाली समज नको उथळशी हे उत्तर नाही प्रश्नाचे गूढ कोणते छातीचे ? मी बावरलो क्षणिक, उत्तर कसे ते दयावे हे वय असे, ना दिलासा निर्रुतराने मी म्हणालो आईने व आजीने मला न कोणी सांगितले पण ऐक सांगतो ताऱ्यांच्या पलीकडचे कालाच्या उदयानंतरचे सृष्टीच्या सुरवातीचे सहस्त्र शिरीश्यांनच्या पुरुषाने यज्ञाच्या योजनेने ब्रम्हांड बनविलें हे तू ऐकिले असावे, तेव्ह...
Comments
Post a Comment