Skip to main content

वडिलोपार्जित

ते बघा खांद्यावर ओझे घेतलेले 
आणि ओझे घेऊन वाकून गेलेले

वाकून वाकून चालता चालता 
लवचिक हाडांतून पोकळ झालेले. 

पोकळ हाडांनी विवशतेचे स्वास घेणारे 
शास्वत विवशतेचे उश्वास सोडणारे 

स्वास घेता घेता अगतिकतेनं हलणारे 
हलता हलता अगतिकतेचा सहारा घेणारे 

दिवसाची  झंझट रात्रीवर चढवतांना 
रात्रीची नपुंसकता दिवसावर लावतांना 

बेरीज हिशोब, जुगार- जिंदगी 
वजा -शून्य लगाम सुटलेली 

मुतारीच्या भिंतीवर मुळव्याधीच्या जाहिराती 
किंवा भडव्यांची सुभाषिते नंबरी 

युद्धाच्या गप्पा किंवा गल्लीतली लफडी 
उघड्यावर न्हाणी म्हणजे फुकट करमणूकी 

घरी लपवलीय व्हिस्की लेमनच्या बाटलीत 
दूध म्हणून प्यायला फक्त पांढरे पाणी. 

चामडीवर गोंदवलेलं तीच नाव लाल शार 
त्यात सुबक हार्ट, सापडतंय का शरीरात ? 

उधळी लागलेलं तेच घड्याळ
पोखरलेल्या गेलेलं आठवणींचं कपाट 

सुर्व्यांची कविता, भटांची गझल 
उषकाल? म्हणे अमर रहे अफझल 

जोरदार निषेध सोशल नेटवर्कवर 
किंवा भर सभेत चहाच्या अड्ड्यावर 

 सुखावलेलं देशप्रेम, नागरिक कर्तव्य
पालकाच्या महागड्या जुडीसह तेही कोंबलेलं 

तोल गेला म्हणजे कोसळणंच कोसळणं 
दरीतून घश्यातुन श्वासांतून कोसळणं 

श्वासांतून कोसळणं, तोंडघाशी पडणं  
निर्लज्ज पणे चिखलाचे आभार मागणं 

काय केलं होत अनिवार्य?

नेहमी लागतात मेंढरांना नेते 
अडगळी दुकानांचे कापा फिते 

छंद म्हणून स्वतःच्याच  विष्टेचे विश्लेषण 
कुतूहल म्हणून स्वतःच्याच विष्टेचे आकर्षण. 

अश्या गर्दीत चुकून उगवलाच सूर्य 
पाठीवर विषारी कुणाचे ते  डंख 
 तुम्ही रुतवले तुमचे दळभद्री अंक 
ग्रहण नव्हे त्याच्या मस्तकावर कलंक. 



    



 




Comments

Popular posts from this blog

सार -आसार 4

 मिठाच्या नागर्नीला मी हात कुणाचे मागु  आणिली कौतुके तुमची विषाच्या पेरणीला.  आत्म्याचे आस्तित्व हलले , ते सोडू लागले माती  सहानभूती ही तुमची जीव फुटला केरसुणीला.

प्रश्न

।। प्रश्न ।। तू जरा  नाक फुगवून रुसून बसते,  उगाच, अकारण  लपवून काही पुटपुटते.   पौंगंडाचे लाडीक वेडे  वय तुझे खरपूससे.  मला वाटले  गालावरच्या पुरळाचे  किंवा काजळ पसरल्याचे  असेल नीताचे गाऱ्हाणे.  ती पुसते रागाने पण निरागस लाजेने  का दिले दैवाने स्त्रीस हे स्तनाचे ओझे ?  समानतेच्या शतका नंतर  अजुन उरले हे कोडे ?  मी पुरुषासम सक्षम  मी नजरेने नभ मोजीते.  मी म्हणालो -  पुरुष तसा कोमलमन स्त्री शक्ती त्याची,   तो बुरुज उभारी परी  तू  माती त्याची.  ती म्हणाली  समज नको उथळशी  हे उत्तर नाही प्रश्नाचे  गूढ कोणते छातीचे ?  मी बावरलो क्षणिक,  उत्तर कसे ते दयावे  हे वय असे, ना दिलासा निर्रुतराने  मी म्हणालो  आईने व आजीने मला न कोणी सांगितले  पण ऐक सांगतो  ताऱ्यांच्या पलीकडचे  कालाच्या उदयानंतरचे  सृष्टीच्या सुरवातीचे  सहस्त्र शिरीश्यांनच्या पुरुषाने  यज्ञाच्या योजनेने ब्रम्हांड बनविलें  हे तू ऐकिले असावे, तेव्ह...

सार -आसार 1

सूर्याची किरणे येतात अगदी सरळ रेषेत  अंगणात, गर्भगृहात, आणि डोहात  मृत्यू कसा येतो हे त्यांना विचारावे का ?  कुंठित प्रश्न अडकलेला दर्भात.